چاک سینه

چاک سینه. [ ک ِ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چاک گریبان. ( آنندراج ). گریبان. یقه:
گلشن اندام او موج لطافت میزند
میتوان دیدن ز چاک سینه او جوی گل.سالک یزدی ( از آنندراج ).

چاک گریبان. گریبان. یقه.

💡 بیدل غبار آهی تا رنگ اوج گیرد از چاک سینه دارم چون صبح نردبانی

💡 به راه مهر تو هر رخنه ای ست آغوشی ز چاک سینه دمیده ست، صبح دولت ما

💡 از چاک سینه سیر خیابان گل کند آن را که بی نیاز ز گل ساخت بوی گل

💡 چو شمعی کز شکاف پردهٔ فانوس بنماید ز چاک سینه ام داغ دل سوزان نمایان شد

💡 جز خاک کوی دوست که نتوان ازو گذشت از چاک سینه بستن خونم دوا نداشت