لغت نامه دهخدا
چارغ. [ رُ ] ( ترکی، اِ ) نوعی از پای افزار است که بیشتر دهقانان بپای خودبندند. ( برهان ). قسمی از پای افزار روستائیان. ( ناظم الاطباء ). پوزار. پای افزار دهقانان. نوعی کفش مخصوص که دهقانان و روستائیان پوشند. || نوعی کفش کردی است. ( گناباد خراسان ). و رجوع به چارق شود.