ویلک

ویلک. [ وَ ل َ ] ( ع صوت ) وای بر تو. ( منتهی الارب ). رجوع به ویل شود.

(صفت ) وای بر تو.

[ویکی الکتاب] معنی وَیْلَکَ: وای بر تو (از "ویل"به معنی هلاکت،عذاب شدید،اندوه،خواری و پستی،قبح و زشتی ویا هر چیزی که آدمی سخت از آن حذر میکند و موجب اندوه او می شود.اینکه در هنگام مصیبت ویل را یا ویلاه ندا میکنند و یا میگویند یا ویلتاه از این باب است که به طور کنایه برسانند...
ریشه کلمه:
ک (۱۴۷۸ بار)ویل (۴۰ بار)
وای. طبرسی فرموده: ویل لفظی است هر که در مهلکه واقع شود آن را بکار برد و آن در اصل عذاب و هلاک است. راغب از اصمعی نقل کرده ویل به معنی قبح است و گاهی در تحسّر و تأسف بکار رود ولی ویح در ترحم استعمال می‏‏شود جوهری گوید: آن کلمه عذاب است گویند: وَیْلَهُ - وَیْلَکَ - وَیْلی. نگارنده گوید: در هر حال کلمه‏ایست حکایت از بدبختی و عذاب دارد خواه شخص گرفتار خودش بگوید مثل. و خواه از دیگری به دیگری باشد مثل. وای بر تو ایمان بیاور. وای در آن روز بر تکذیب کنندگان. در آیه. ظاهراً به معنی تعجّب است.

💡 شعله ای از تیغ او بر هرکه تابد تا ابد بانگ ویلک ویلکش خیزد همی از استخوان

💡 روی ابو هریره انّ رسول اللَّه (ص) رأی رجلا یسوق بدنة فقال له: ارکبها فقال یا رسول اللَّه انّها بدنة، فقال ارکبها ویلک فی الثانیة و الثالثة.