واحسرتا

واحسرتا. [ ح َ رَ ] ( ع صوت مرکب ) ( مرکب از «وا» ندبه + منادای مندوب ) افسوس. دریغ. ای دریغ. دریغا. واسفا. والهفا. دردا. ( یادداشت مؤلف ). کلمه افسوس. ای دریغ. ( ناظم الاطباء ):
چون ز یاران رفته یاد آرم
آه و واحسرتا علی من مات.خاقانی.پس به گورستان دیو افتاده ما
تا قیامت نعره ٔواحسرتا.مولوی.رجوع به دردا، افسوس، دریغ و دریغا شود.

ای دریغ، دریغ، افسوس.

افسوس دریغ ای دریغ

💡 روی کار این چنین که می بینم جای واحسرتا و واویلاست

💡 ما شیشه ایم و سنگ اجل در کمین ماست واحسرتا که چاره بغیر از شکست نیست

💡 هنوز ناله واحسرتا به گوش رسد بحار را ز تموج جبال را ز قلل

💡 می کرد دی شماره خیل سگان خود را واحسرتا که جامی بود از شماره بیرون

💡 بامرو طاعت شیطان نموده ام ضایع کزان کنونم واحسرتا و واویلاست

💡 سرگشتکان کوی تو را در عتاب تو واحسرتا ز عشق تو حاصل بمانده