لغت نامه دهخدا
نوشین باده. [ شیم ْ دَ / دِ ] ( اِخ ) نام نوائی از موسیقی از مخترعات باربد. ( جهانگیری ). لحن بیست وهشتم است از سی لحن باربد و نام نوائی است از موسیقی. ( برهان قاطع ). در فهرستی که نظامی در خسرو و شیرین برای سی ویک لحن باربدی آورده لحن بیست وچهارم است. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ):
چو نوشین باده را در پرده بستی
خمار باده دوشین شکستی.نظامی.