ناسوده

ناسوده. [ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نیاسوده. ناآسوده:
از خلق نهفته چند باشی
ناسوده، نخفته چند باشی.نظامی.|| نسوده. نسائیده. نابسوده.

نیاسوده نا آسوده.

💡 چون شمع به ترک خواب گفته ناسوده به روز و شب نخفته

💡 من هنوز از وصل تو ناسوده ام عقده از طره ات نگشوده ام

💡 آسوده کسی است کاو در این دیر ناسوده بوَد چو ماه در سیر

💡 به جز سبحه ناسوده انگشت او نخاریده جز ناخنش پشت او

💡 چو من جویای دلداری همیشه دمی ناسوده در کاری همیشه

💡 بدم ناسوده و آسوده دد و دام بدم بیدار و خفته مرغ و ماهی