لغت نامه دهخدا
نازک تن. [ زُ ت َ ] ( ص مرکب ) ظریف. لطیف. نازپرورده. نازک بدن.
نازک تن. [ زُ ت َ ] ( ص مرکب ) ظریف. لطیف. نازپرورده. نازک بدن.
( صفت ) نازک بدن.
💡 ای سرو سهی تازه نهالت چونست نازک تن چون آب زلالت چونست
💡 من آن نازک تن تازه جوانم که دیدی در فلان جائی چنانم
💡 مشکین سر زلف یا رو نازک تن او کز ناز نگشت باد بیرامن او
💡 به نازک تن بپوش آنگه حریر از لالهٔ حمرا به روی یکدگر چون شاهد گل هفت پیراهن
💡 ناز می کرد به پیراهن نازک تن تو نازنینا چه خبر شد که کفن پوش شدی
💡 مگر صد ره ترا گفتم ازین پیش مکن بیداد بر نازک تن خویش