نار سقر

نار سقر. [ رِ س َق َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آتش دوزخ:
قالب جان سبع این از صفت
هیزم نار سقر آن از روان.خاقانی.

آتش دوزخ.

💡 دشمنان را قهر تو نار سقر دوستان را مهر تو ماء معین

💡 آید چو نسیم کرم از گلشن خلقش سازد به نظر نار سقر ورد جنان را

💡 همه عالم به روز حشر خیزند از زمین یکسر مگر بدخواه مسکینت که از نار سقر خیزد

💡 چو از حرارت مهر او فکندی اندر دهر به سان نار سقر شعله‌های تن‌فرسا

💡 وان کس که بود بی‌هنر چو هیزم جز درخور نار سقر نباشد