شفعا
مترادفها
شفیعان، میانجیان
لغت نامه دهخدا
شفعا. [ ش ُ ف َ ] ( از ع، اِ ) شفاعت کنندگان و خواهشگران و پامردان. ( ناظم الاطباء ). شفعاء. و رجوع به شفعاء و شفیع شود.
فرهنگ عمید
= شفیع
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) جمع: شفیع خواهشگران شفاعت کنندگان.
جمله سازی با شفعا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یا خود او را شفاعت شفعا برهاند ازان جزا و سزا
💡 وَ کُنْتُمْ أَزْواجاً ای صرتم اصنافا ثُلُثَهُ و عند العرب کل ماله نظیر فهو زوج، فردا کان او شفعا ثم فسّرهم فقال: فَأَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ. ای ما هم و ایّ شیء هم. و هذا اللفظ فی العربیة تجری مجری التعجب و هو من اللَّه تعظیم الشأن عند من یخاطبه به فکانه عجّب نبیه (ص) و عظّم شأن المذکورین عنده. و فی تفسیر هذه الکلمة اربعة اقوال.
💡 اگر نخواسته باشی نجات عاصی را شفاعت شفعا را چه اعتبار بود
💡 در آموزههای مذهبی، اعتقاد بر این است که پیامبران و صالحان در روز قیامت به عنوان شفعا برای مؤمنان در پیشگاه خداوند عمل خواهند کرد.
💡 انسانهای نیکوکار امیدوارند که با اعمال خیر خود، بتوانند در روز حساب، از شفاعت و کمک بزرگان و شفعا برای ورود به بهشت بهرهمند شوند.
💡 مفهوم شفعا در کلام الهی، بیانگر رحمت و بخشش خداوند است که از طریق واسطههای مورد نظر، به بندگان خود در لحظات سخت عطا میشود.