قوی دست

۱. زبردست.
۲. (اسم، صفت ) ظالم.

( صفت ) قوی پنجه زورمند توانا: شد قوی دست آن چنان انصاف کز روی قسم - شمع را نکشد همی بی امر تو باد هوا.

💡 زلیخا خورد سوگندی قوی دست که گر موئیم از دل آگهی هست

💡 هم آخر قوی دست شد شاه روم ز جا در ربودش چو نخلی ز موم

💡 شد قوی دست آنچنان انصاف کز روی ستم شمع را نکشد همی بی امر تو باد هوا

💡 عقل هر عقده بکار سر آنزلف فکند شانه عشق قوی دست بدندانه گشود

💡 همی هر چه روز آید آن دیو زاد قوی دست گردد که دستش مباد

💡 که چون من به نیروی یزدان پاک قوی دست گشتم برین نطع خاک