صبح اول

صبح اول. [ ص ُ ح ِ اَوْ وَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صبح نخستین. صبح کاذب. بام نخستین:
فروغ جبهه صاحبقرانی است
گواه صبح اول صبح ثانی است.میرزا جلال طباطبا.

💡 مرا ز شوخی چرخ این عجب همی‌آید که صبح اول در عهد تو کند تزویر

💡 گفتی شب هجر توکنم روز وصال دیدی که چو صبح اول آمد سخنت

💡 آفتاب صبح اول آنکه چون از کعبه تافت ساخت عالم را منور تا بروز واپسین

💡 گفتی که نماز شام آیم بر تو دیدیکه چو صبح اول آمد سخنت

💡 صبح آخر دیدهٔ بختم چنان شد پرده در صبح اول دیدهٔ عمرم چنان شد کم بقا

💡 فتنه چنان شدکه صبح اول عمرش پیشرو شام روز باز پسین است