عشوه گری

💡 چون خود اگر عشوه گری داشتی از دل زارم، خبری داشتی

💡 کای مرا سوخته ز عشوه گری چه کنم تا تو سوی من نگری

💡 کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟ بی فتنه سر رهگذری را چه کند بس؟

💡 شاهد گل عشوه گری ساز کرد سرو سهی خرمی از سر گرفت

💡 هر کرا چشم تری هست سرش خالی نیست سر سودای بت عشوه گری خواهد داشت

💡 رشته تا پیش سر عشوه گری باز مده که از او رشته تألیف شما شد یکتاه

💡 در برخی از نمایشنامه‌های کلاسیک، شخصیت‌های زن از عشوه گری برای فریب دادن شخصیت‌های مرد و رسیدن به اهداف خود استفاده می‌کنند.

💡 شاعران تغزلی در اشعار خود، اغلب به زیبایی‌های ظاهری و عشوه گری معشوق برای توصیف شور و شوق خود می‌پردازند.

💡 برخی معتقدند که عشوه گری در روابط اجتماعی، می‌تواند نوعی هنر برای جلب توجه یا ایجاد تعاملات خاص میان افراد باشد.