لغت نامه دهخدا
عذر پذیر. [ ع ُ پ َ ] ( نف مرکب ) عذرپذیرنده. که پوزش پذیرد و عذر قبول کند. مقابل عذرآور. ( آنندراج ).
عذر پذیر. [ ع ُ پ َ ] ( نف مرکب ) عذرپذیرنده. که پوزش پذیرد و عذر قبول کند. مقابل عذرآور. ( آنندراج ).
عذرپذیرنده، آن که پوزش می پذیرد و عذر و بهانه را قبول می کند.
عذر پذیرنده که پوزش پذیرد و عذر قبول کند
💡 در بارگه جلالت ای عذر پذیر دریاب که من آمدهام زار و حقیر
💡 یا رب تو مرا توبه ده و عذر پذیر ای توبه ده و عذرپذیر همه کس
💡 از هر گُنهم توبه ده و عذر پذیر ای توبه ده و عذر پذیر همه کس
💡 ای عذر پذیر عذرخواهان عفو تو شفیع پرگناهان