طیبین

طیبین. [ طَی ْ ی ِ ] ( اِخ ) نام کوهی است در شام. قلقشندی آرد: و در کوه معروف به طیبین شام فرقه ای از قبیله همدانست. ( صبح الاعشی ج 1 ص 328 ).
طیبین. [ طَی ْ ی ِ ] ( ع ص،اِ ) ج ِ طیب ( در حال نصب و جرّ ). رجوع به طیب شود.

= طَیب

۱ - پاک پاکیزه طاهر. ۲ - خوب نیکو. ۳ - حلال روا. ۴ - خوشبوی معطر
نام کوهی است در شام

[ویکی الکتاب] معنی طَیِّبِینَ: پاک و پاکیزها
ریشه کلمه:
طیب (۵۰ بار)

💡 چون تو دم از طیبات می زنی و طیبین کو صفت طیبین یا سمت طیبات؟

💡 جده سادات اعلی رتبه مفتاح نجات افتخار طیبین خاتون قصر طیبات

💡 چو ندر آمد وقت رحلت کوفت خواجه کوس مرک طیبین للطیباتست مبهم نماند

💡 چون خبیثان را چنین خلعت دهد طیبین را تا چه بخشد در رصد

💡 چون طیبات خواندی بر طیبین فشاندی طیب‌تر از تو کی بود ای معدن اطایب