سقطی

سقطی. [ س َ ق َ ] ( ع ص نسبی ) منسوب به سقطفروشی یعنی خرده فروشی. ( آنندراج ) ( غیاث ). متاع نبهره فروش. ( منتهی الارب ). این انتساب فروش چیزهای بی اهمیت را میرساند مانند خرمهره و غیره. ( الانساب ).

فروشنده کالای پست، خرده فروش، سقط فروش.

فروشنده کالاهای پست، خرده فروش
سقط فروشی یعنی خرده فروشی متاع نبهره فروش.

💡 نقلست که سری سقطی گفت: روز عید معروف را دیدم گه دانه خرما برچید گفتم این را چه می کنی گفت این کودک را دیدم که می‌گریست.

💡 جنید گوید، «عجبتر از سوی سقطی کس ندیدم که نود و هشت سال عمر وی بود، هیچ کس وی را پهلو بر زمین ندید مگر وقت مگر».

💡 پس سری سقطی گفت: او پیوسته مضطر بود در حال حیات از طعن معتزله و در حال وفات در خیال مشبهه و او ا زهمه بری.

💡 به گه غیبت چونانکه دگرکس را نتواند گفت او را سقطی دشمن

💡 و سری سقطی میگوید اگر کسی در بوستان شود که اندرو درختها بسیار بود و بر هر درختی مرغی باشد همه بزبانی فصیح گویند اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا وَلِیَّ اللّهِ اگر نترسد که آن مکر است آن مرد ممکور بود و مانند این حکایتها بسیار است ایشانرا.

💡 وقتی جنید می‌گذشت نارسیده بود، خرد دوازده ساله. سری سقطی ٭ گفت: ارین غلام بزید بمرگ او تصوف از بغداد برخیزد پس از این هفتاد سال ببود، جنید سر این طایفه گشت و همه باو نسبت کنند چون خراز و رویم و نوری ٭ و آن قوم که در ایام او بودند. و اول کسی ایذ که این علم را ترتیب نهاد، بسط کرد و کتب ساخت درین باب.