ستایش کنان
مترادفها
ستایشگران، تمجیدکنندگان
متضادها
نکوهندگان، ملامتگران
لغت نامه دهخدا
ستایش کنان. [ س ِ ی ِ ک ُ ] ( ق مرکب ) در حال ستایش:
چو از خواب گودرز بیدار شد
ستایش کنان پیش دادار شد.فردوسی.چو بر آستان ملک سر نهاد
ستایش کنان دست بر سر نهاد.سعدی.رجوع به ستایش کردن شود.
فرهنگ عمید
۱. در حال ستودن و مدح کردن.
۲. (صفت ) ستایش کننده.
فرهنگ فارسی
در حال ستایش
جمله سازی با ستایش کنان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بگفتا ستایش کنان روزگار فری زین ستور و فری زین سوار
💡 نیایش کنان پس زبان برگشاد ستایش کنان خاک را بوسه داد
💡 بخوبی برفتند ز ایوان شاه ستایش کنان برگرفتند راه
💡 یل نیک پی قلوش پاکزاد ستایش کنان خاک را بوسه داد
💡 پس از یک زمان برگرفتند سر ستایش کنان هر دو بر دادگر
💡 وز آنجا دمان سوی سالار شاه ستایش کنان برگرفتند راه
💡 در میان ستایش کنان و ستایشگران، همواره کسانی یافت میشوند که با کلمات شیرین و جملات زیبا، زیباییهای طبیعت را با تمام وجودشان توصیف و تمجید میکنند.
💡 آن گروه از ستایش کنان که در حاشیه مراسم جمع شده بودند، با نگاهی پر از احترام به شکوه و عظمت بنای تاریخی که در مقابلشان بود مینگریستند.
💡 شاعر در اشعار خود از ستایش کنان و کسانی که با صدای بلند از ویژگیهای اخلاقی بزرگان سخن میگویند، با لحنی بسیار لطیف و شاعرانه یاد کرده است.