لنحن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ل (۳۸۴۲ بار)نحن (۸۶ بار)
. «نَحْنَ» دلالت بر متکلم مع الغیر دارد. راغب گوید: بعضی از علماء گفته‏اند که خداوند کلماتی امثال «نحن» را آنگاه بکار می‏برد که فعل بعدی بواسطه بعضی از ملائکه یا اولیاء انجام شده باشد و مراد از «نحن» خدا و واسطه هاست مثل انزال وحی، نصرت مؤمنان و اهلاک کافران و غیره مثل «اِنَّا نَحْنُ نَزَلْنا الذِکْرِ...» و امثال آن. نگارنده گوید: ظاهرا قرآن در این باره معمول عرف را در نظر گرفته که گاهی من و گاهی ما می‏گویند ولی درعین حال آنچه راغب نقل کرده قابل دقت است که خداوند اختصاصی‏ها را به لفظ « أَنَا الْغَفُورُ الَّرحیمُ - لااِلهَ اِلّا أَنَا - أنْ یا مُوسی اِنی أَنااللهُ رَبَّ الْعالَمینَ» و نظیر آن فرموده است. والله العالم.

💡 گر ز صوفی خانه گردونی ای صوفی برآ و اندرآ اندر صف انا لنحن الصافون

💡 یبکی علینا و لا نبکی علی احد لنحن اغلظ اکبادا من الابل‌

💡 در فتادند از لنحن الصافون در چه بابل ببسته سرنگون