فرماینده

فرماینده. [ ف َ ی َ دَ / دِ ] ( نف ) گوینده فرمان. حاکم و آمر. ( ناظم الاطباء ). آنکه بفرماید و دستور دهد. فرمایش کننده. ( از یادداشتهای مؤلف ). رجوع به فرمودن شود.

فرمان دهنده، امرکننده.

( اسم ) ۱ - امر کننده حکم کننده ۲ - گوینده قایل.

💡 و گفت: این نفس بدی فرماینده است به هلاک خواند و یاری دشمنان کند و متابع هوا بود و به همه بدیها متهم بود.

💡 جنید گوید نفس ببدی فرماینده است، بهلاک خواند و یاری دشمنان کند، متابع هوی بود، بهمه بدی متّهم بود.