غمزه زنان

غمزه زنان. [ غ َ زَ / زِ زَ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال غمزه زدن. غمزه کنان. رجوع به غمزه شود:
غمزه زنان چو بگذری سنبله موی و مه قفا
روی بتان قفا شود پیش صفای روی تو.خاقانی.

درحال غمزه زدن، غمزه کنان.

در حال غمزه زدن غمزه کنان.

💡 شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمد کز ناوک غمزه زنان پیکانش در بستر دمد

💡 دی که می رفتی به پیش عاشقان غمزه زنان دیگران بسمل شدند و من شدم مردار عشق

💡 خسرو، کسان که غمزه زنان را دهند پند از خون میش دشنه قصاب شسته اند

💡 حالیا چشم تو مست است، چها می کند او؟ آه، اگر غمزه زنان آید و مخمور شود

💡 وه که دی غمزه زنان شوخ کمان ابروی من نگهی کرد که مرغ دل من از جا شد

💡 ماه هلال ابروی من عقل مرا شیدا مکن غمزه زنان زین سو میا، آهنگ جان ما مکن