غرچه فریب
لغت نامه دهخدا
غرچه فریب. [ غ َ چ َ / چ ِ ف ِ / ف ِ ] ( نف مرکب ) آنکه غرچه ( مخنث و نادان ) را فریبد. فریبنده غرچه:
از فرازش نبرده سوی نشیب
مگر این گنده پیر غرچه فریب.سنائی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه غرچه را فریبد کسی که مخنث و نادان را فریب دهد.
جمله سازی با غرچه فریب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برگذر زین جهان غرچه فریب در گذر زین رباط مردم‌خوار
