غرامی
لغت نامه دهخدا
غرامی. [ ] ( اِخ ) محمد غرامی. از شعرای عثمانی در قرن دهم هجری قمری از ناحیه قره فریه است. وی به شغل قضا مشغول بود و ادعای رمالی داشت. اشعار او ساده است. این بیت ازوست:
قاپویی دیوار ایدوب ارباب عشقه نازدن
کندونی بر گوشه ایلر گوسترر آچمازدن.( از قاموس الاعلام ).
فرهنگ فارسی
محمد غرامی از شعرای عثمانی در قرن دهم هجری از ناحیه قره فریه است وی بشغل قضا مشغول بود و ادعای رمالی داشت اشعار او ساده است
جمله سازی با غرامی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ارید بسط غرامی الیک بعد سلامی و لیس کل کلامی یفی ببعض غرامی
💡 شاعر با استفاده از واژگان بسیار لطیف و آرایههای ادبی زیبا، در اشعار خود از محبوب غرامی خود یاد کرده و احساسات عمیق قلبیاش را بیان نموده است.
💡 در متون کلاسیک ادبیات فارسی، کلمه غرامی معمولاً برای توصیف معشوقی که بسیار عزیز و محبوب است، به کار میرود تا شدت علاقه گوینده را نشان دهد.
💡 او در نامهای عاشقانه که برای دوست قدیمی خود نوشته بود، از آن یار غرامی که سالها از او دور بوده بود، با حسرت و دلتنگی یاد کرد.