عناب گون
لغت نامه دهخدا
عنابگون. [ ع ُن ْ نا ] ( ص مرکب )هر چیز که به رنگ عناب باشد. سرخ رنگ. ( ناظم الاطباء ). بگونه و رنگ چون عناب. مجازاً سرخ رنگ:
زآن می عنابگون در قدح آبگون
ساقی مهتابگون ترکی حورانژاد.منوچهری.دگر سبزی نروید بر لب جوی
که آب چشمها عناب گون است.سعدی.
فرهنگ عمید
عناب رنگ، به رنگ عناب، سرخ رنگ، عنابی.
جمله سازی با عناب گون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نوش کن هر بامدادی بادهٔ عناب گون تا برآید صبح شادی و سعادت بامداد
💡 داروی درد دل عاشق بیچاره نیست جز لب عناب گون یا، زنخ همچو سیب
💡 شاعر در اشعار خود با توصیف چهره معشوق که به رنگ عناب گون درآمده بود، زیبایی بیحد و حصر او را به شکلی بسیار لطیف و هنرمندانه در کلمات خود جاری میکرد.
💡 خورشید هنگام غروب در افق آسمان، هالهای عناب گون بر پهنه بیکران ابرها میافکند که تماشاگران را در برابر شکوه طبیعت و عظمت خالق بینهایت مسحور و مبهوت میسازد.
💡 میوه رسیده در باغستان با آن رنگ عناب گون و درخشان، چشم هر رهگذری را که از کنار آن مسیر پرپیچ و خم میگذشت، به خود جلب و خیره میکرد.