صورتخانه

صورتخانه. [ رَ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) بتخانه. بُدّ:
گفتگوی گشت صورتخانه هرکه بازداشت
صورت چین چشم بر در گوش بر دیوار داشت.خواجه آصفی ( از آنندراج ).

[عربی. فارسی]
۱. [منسوخ] اتاقی که بازیگران و نوازندگان تئاتر برای تغییر لباس یا گریم به آنجا می رفتند.
۲. [قدیمی، مجاز] بتخانه، بتکده.

💡 چون گلاب افشان شمع آگین شود رشک صورتخانه های چین شود

💡 ندیده با هزاران دیده افلاک چو او نقشی به صورتخانه خاک

💡 این همه نقش عجب بر سقف و دیوارش پدید وصف صورتخانه چین بعد ازین کردن خطاست

💡 به صحرای ختن نه از کرم گام به صورتخانه چین گیر آرام

💡 کافر چین گر ببیند صورت احوال من رخت صورتخانه را از گریه در جیحون کشد