صدق و صفا

صدق و صفا. [ ص ِ ق ُ ص َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) خلوص. راستی. حقیقت:
هزار شکر که دیدم بکام خویشت باز
ز روی صدق و صفا گشته با دلم همساز.حافظ.

خلوص راستی

💡 گواه دوستی ما بود شهنشه ما که شد ز صدق و صفا رهسپار پاکستان

💡 از ره صدق و صفا دوری چند دل قیری رخ کافوری چند

💡 امیدوار چنانم که جام و ساغر تو همیشه از می صدق و صفا بود لبریز

💡 تا وسوسهٔ عشق مهیّا نشود بی صدق و صفا عیش مهنّا نشود

💡 پای کوبان جان خود خواهیم باخت دستی از صدق و صفا خواهیم زد

💡 گشته ارشاد از ره صدق و صفا زیر دامان ولایش، اولیا