صدر نشینی

لغت نامه دهخدا

صدرنشینی. [ ص َ ن ِ ] ( حامص مرکب ) در صدر نشستن. رجوع به صدر و صدرنشین شود.

فرهنگ فارسی

عمل و حالت صدر نشینی.

جمله سازی با صدر نشینی

💡 چو نقطه صدر نشینی از آن همی گردد به گرد مسند تو چرخ دایره کردار

💡 نبود چو حبابش هوس صدر نشینی آن پاک گهر را که خبر از ته کار است