صارفه

( صارفة ) صارفة. [ رِ ف َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث صارف. || داهیه. حادثه. رجوع به صارفات شود.
- قرینه صارفه؛ قرینه ای است که از انعقاد ظهور لفظ در معنی حقیقی آن ممانعت کرده و به معنی مجازی لفظ ظهور میدهد، یا ذهن شنونده را از معنی حقیقی لفظ صرف کرده و به معنی مجازی متوجه میکند. رجوع به قرینه شود.

تانیث صارف داهیه

💡 مگر از مرگ کنم چاره غم هجران را که جز این صارفه مشکل نکند آسانم

💡 دادی به دست حرص و هوا هوش و رای خویش رفتت به باد صارفه چون خاک دین و داد

💡 ز اول شرر که سوخت مرا چون شدی که پاک رفتی به باد صارفه خاکسترم دریغ

💡 خنجر حادثه را در دل پاک تو درنگ ناوک صارفه را بر تن چاک تو گذر