شرمگینی

شرمگینی. [ ش َ ] ( حامص مرکب ) شرمساری. خجالت. خجلت. شرمندگی. ( فرهنگ فارسی معین ) ( یادداشت مؤلف ). خفر. ( منتهی الارب ). خفاره. ( منتهی الارب ). حیا. خجولی. باحیایی: سرمایه همه نیکیها اندر دانش و ادب است خاصه ادب نفس و تواضع و... و شرمگینی. ( قابوسنامه ص 37 ).
به گرم چشمی من در نظاره معنی
به شرمگینی من در افاده اشعار.عرفی شیرازی ( از آنندراج ).رجوع به شرمگین شود.

خجلت، شرمندگی، شرمساری.

💡 به سرمه غوطه دهیدم که در سیه مستی ز شرمگینی چشمی سخن سراستمی

💡 ز شرمگینی آن نازنین چنان خجلم که در نظارة او آب می‌شود نگهم

💡 به شرمگینی حسرت به ترزبانی میل به ناتوانی حیرت به لذت دیدار

💡 سیم شرمگینی که شد بی قصور ز شمع نبوت نصیبش دو نور

💡 ز رویش مهر انور، شرمگینی ز رنگش خرمن گل خوشه‌چینی