شافعه
مترادف‌ها
شفاعت‌کننده
لغت نامه دهخدا
( شافعة ) شافعة. [ ف ِ ع َ ] ( ع ص ) عین شافعة؛ چشم که یک را دو بیند. ( منتهی الارب ). عین شافعة؛ ای تنظر؛ نظرین ای تری الشخص شخصین. ( اقرب الموارد ). دوبین. احول. کاژ.
جمله سازی با شافعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن شافعه کان رایحه کز خلد مخلد جویند نیابند جز از خاک در او
💡 گر او نبود شافعه روز قیامت پس خامه تقدیر به جرم که کشد خط
