لغت نامه دهخدا
سلطنت طلب. [ س َ طَ ن َ طَ ل َ ] ( نف مرکب ) سلطنت طلب کننده. || آنکه طرفدار حکومت سلطنتی باشد. ( فرهنگ فارسی معین ).
سلطنت طلب. [ س َ طَ ن َ طَ ل َ ] ( نف مرکب ) سلطنت طلب کننده. || آنکه طرفدار حکومت سلطنتی باشد. ( فرهنگ فارسی معین ).
( صفت ) آنکه طرفدار حکومت سلطنتی است.
{monarchist, royalist} [علوم سیاسی و روابط بین الملل] فرد معتقد به نظام پادشاهی یا طرفدار آن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ایلین یک سلطنت طلب بود. او معتقد بود که آگاهی سلطنتی از قانون با ارزشهایی مانند تقوای دینی و خانواده مطابقت دارد. آرمان او پادشاهی بود که برای صلاح کشور خدمت کند، به هیچ حزبی تعلق نگیرد و اتحاد همهٔ مردم را با هر عقیدهای که باشند، تجسم بخشد.
💡 توکویل در سال ۱۸۵۱ پیشنهاد کرد تغییراتی در قانون اساسی انجام گیرد تا لویی ناپلئون نتواند دست به کودتا بزند. اما رئیسجمهور در همان سال کودتا نموده، شخصیتهای سلطنت طلب و جمهوریخواه از جمله توکویل توقیف شدند و مجلس را نیز منحل کرد. لویی ناپلئون در ۲ دسامبر ۱۸۵۲ دوباره از مردم نظرخواهی کرد و با رای مثبت مردم، ناپلئون سوم و امپراتور فرانسه گردید.
💡 نامزدهای سلطنت طلب طرفدار رضا شاه در حزب ترقی جمع شده و موفق به بدست آوردن اکثریت مجلس با کسب حدود ۹۰ درصد از کرسی مجلس گشتند.
💡 هنری همچنین نقاش بود و برند عطر خود را راه اندازی کرد. فعالیت سیاسی او شامل رقابت ناموفق در انتخابات سال ۲۰۰۴ اروپا برای اتحاد رویال، یک حزب سلطنت طلب بود.