زبان پارسی نو
مترادفها
فارسی مدرن
لغت نامه دهخدا
زبان پارسی نو. [ زَ ن ِ ی ِ ن َ / نُو ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) فارسی بعداز اسلام است. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). رجوع به مقدمه برهان قاطع چ معین و «ایران » و «فارس » شود.
جمله سازی با زبان پارسی نو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برای نمونه، پیش از اشغال آسیای مرکزی و قفقاز توسط روسیه، زبان فارسی در این مناطق زبان اصلی ادبی بود. آسیای مرکزی همانجایی است که زبان پارسی نو در آن شکل گرفت. حتی فراتر از اینها به اعتراف دولت انگلستان، پیش از اشغال عراق توسط انگلستان در سالهای ۱۹۱۸–۱۹۳۲ میلادی و اعمال ممنوعیتها، در کردستان عراق زبان فارسی بکار میرفت.[۴]
💡 زبان پارسی نو به عنوان شکلی از زبان فارسی که با قواعد دستوری و نوشتاری جدید تدوین شده است، در میان برخی محافل مطرح است.
💡 پژوهشگران زبانشناسی معتقدند که زبان پارسی نو میتواند تا حد زیادی به سادهسازی ساختارهای پیچیده در نوشتار و گفتار رسمی کمک کند.
💡 برای درک بهتر سیر تحول ادبیات ایران، مطالعه تطبیقی میان فارسی کلاسیک و زبان پارسی نو از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.