روی اوردن

( روی آوردن ) روی آوردن. [ وَ دَ ] ( مص مرکب ) متوجه شدن. توجه کردن. ( ناظم الاطباء ). اقبال. رو کردن. حرکت کردن به. ( یادداشت مؤلف ):
یکایک پذیرفت گفتار اوی
از آن پس سوی راه آورد روی.فردوسی.امیر نماز بامداد بکرد و روی به شهر آورد. ( تاریخ بیهقی ). لشکر از چهار جانب روی به رخنه آورد. ( تاریخ بیهقی ). عامه شهر... سلاح برداشتند و روی به جنگ آوردند. ( تاریخ بیهقی ). محمود حسنک را دستوری داد تا به حج رود حج بکرد و روی به بلخ آورد. ( تاریخ بیهقی ). امیر روی به من آورد و سخن از من خواست. ( تاریخ بیهقی ).
تا روی بسوی من نیارد
من روی بسوی او نیارم.ناصرخسرو.به هرجانب که روی آری به تقدیر
رکابت باد چون دولت جهانگیر.نظامی.رجوع به رو آوردن شود.
|| عارض شدن. || پناه آوردن. ( ناظم الاطباء ).

( روی آوردن ) (وَ یا وُ دَ ) (مص ل. ) ۱ - توجه کردن. ۲ - پناهنده شدن.

( روی آوردن ) ( مصدر ) ۱ - توجه کردن متوجه شدن. ۲ - پناه آوردن.
اقبال. رو کردن. حرکت کردن به

💡 وی برای تیم ملی ایرلند ۳۹ بازی انجام داده و ۱ گل به ثمر رسانده‌است. پست تخصصی این بازیکن نیز، هافبک است.هانت همان بازیکنی است که منجر به مصدوم شدن پیتر چک و روی اوردن وی به کلاه شد.