لغت نامه دهخدا
رماننده. [ رَ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف ) رم دهنده: ناجش؛ رماننده شکار بسوی صیاد. ( منتهی الارب ). رجوع به رماندن و رمانیدن شود.
رماننده. [ رَ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف ) رم دهنده: ناجش؛ رماننده شکار بسوی صیاد. ( منتهی الارب ). رجوع به رماندن و رمانیدن شود.
آن که دیگری را می ترساند و رم می دهد، رم دهنده.
رم دهنده ناجش رماننده شکار بسوی صیاد
💡 مزاج آتش سوزنده را رماننده ز قصد موی دلاویز بوی آن مولا