دامن چاک

دامن چاک. [ م َ ] ( ص مرکب ) که دامن دریده دارد. رجوع به همین ترکیب ذیل لغت دامن شود.

که دامن دریده دارد

💡 بر مشامم بوی او هرگاه آمد از نسیم همچو غنچه از گریبانم به دامن چاک ریخت

💡 چند گویند که رسوا شدی از دامن چاک چاک دل را چه کنم، گیر که دامن دوزم؟

💡 مصری یوسف نگارش را چو دامن چاک زد صد هزاران پیر کنعان است در بیت الحزن

💡 اگر به دامن چاک آمدم در این گیتی هزار شکر که رفتم چو گل به دامن پاک

💡 هرکه امید مداوا دارد از آن لب سلیم دامن چاک دل از دست مسیحا می‌کشد

💡 مردی باید قلندری دامن چاک تا بر گذرد عیاروار و چالاک