خان بهادر. [ ب َ دُ ] ( اِخ ) نام عالم و ادیب هندی است. پدرش راجه ای بنام پاتنه بوده و او راست: «جامع خان بهادر» بفارسی و «علم المناظره ». وی دو کتاب اخیر را بسال 1851 م. در کلکته بمجمع مستشرقان تقدیم کرد. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 3 ص 2020 ).
نام عالم و ادیب هندیست پدرش راجه ای بنام پاتنه بوده.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نویسنده این کتاب در مقدمه آن میگوید «زمانی در عهد سلطان السلاطین شیخ اویس خان بهادر در مراغه نزد شیخ طوسی بودم در مجلسی سخن از زیبائیهای طبیعت و نوروز شنیدم به وجهی که در این باب بحث زیاد شد و کلام از مباحثه به مجادله انجامید و مضمون مبحث مفهوم نشد اما من سخن را گرانمایه دیدم و پس از آن مجلس این نسخه را که مشتمل است بر اوصاف حسن خوبان در نوزده باب گردآوردم».
💡 پس از ترک تحصیل، اکبر به عنوان منشی به گروه مهندسان در راهآهن پیوست. وی در حین خدمت با قبولی در آزمون وکالت و متعاقباً به عنوان تحصیلدار و منصف و در نهایت به عنوان قاضی دادگاه مشغول به کار شد. به خاطر فعالیت در خدمات قضایی به وی لقب خان بهادر اعطا شد.
💡 فرزندان نامدارخان : رستم خان بهادر، خان باباخان و ملکعلی
