لغت نامه دهخدا
دماغ پرور. [ دَ / دِ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) دماغ پرورنده. که مشام را خوش آید. که مشام جان را نوازش دهد.که مایه نوازش و حظ مغز و اعصاب گردد:
یک دسته گل دماغ پرور
از خرمن صد گیاه بهتر.نظامی.زآن بوی خوش دماغ پرور
اعضاش گرفته رنگ عنبر.نظامی.