در مکنون

[ویکی نور] در مکنون (شبهۀ معترضین). درّ مکنون یا شبهۀ معترضین تألیف میرزا حسن لاهیجى یکی از شش رساله فارسی با نام رسائل فارسی به چاپ رسیده است.
این کتاب رساله اى است در ردّ آراء اهل سنت و ایراد آنها بر شیعه که قائلند تقاعد حضرت امیرالمؤمنین(ع) از حرب خلفاى ثلاثه، براى تقیه بود و اینکه اگر تقیه حق است، چرا امام حسین(ع) تقیه ننمودند.
ساختار کتاب: مؤلف در این رساله به دو گونه مبنایى و بنایى ایرادات اهل سنت را پاسخ مى دهد.
او قائل است، اگر عصمت ثابت شد، هر کارى که به ظاهر منافى آن باشد، حتما مصلحتى دارد. در جواب دوم که به صورت اجمالى و تفصیلى مطرح مى کند، علت تقیه کردن امیرالمؤمنین(ع) و تقیه نکردن امام حسین(ع) را توضیح مى دهد.
تزکیةالصحبة یا تألیف المحبة

💡 سی و دو حرف موزون مانند در مکنون ایزد بر آن رخ چون شمس و قمر نوشته

💡 نیست گوشی که بود لایق در سخنی زان خریدار نباشد در مکنون مرا

💡 یار چون درج عقیقی به تبسم بگشاد چشم خسرو چو صدف پر ز در مکنون شد

💡 هر چه که از دل در مکنون کشم زهرهٔ آن نیست که بیرون کشم

💡 تو طالب در مکنون و آن گهر با توست چو در میان وصالی چراست مهجوری؟

💡 مزن بوسه بر آستانش «نظیری » لبالب گر از در مکنون نیایی