دانش پرست

دانش پرست. [ ن ِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) پرستنده دانش. که دل در دانش بندد. که علم معبود سازد:
بپرسید کانجا که دارد نشست
چنین گفت ملاح دانش پرست.اسدی.یکی گفت کای شاه دانش پرست
پرستشگری در فلان غار هست.نظامی.گروهی حکیمان دانش پرست
ز اسباب دنیا شده تنگدست.نظامی.دلیر و سخنگوی و دانش پرست
بتیر و بشمشیر گستاخ دست.نظامی.

کسی که علم و دانش را دوست داشته باشد و دل به آن بندد، پرستندۀ دانش.

پرستند. دانش

💡 یکی گفت کای شاه دانش پرست پرستش‌گری در فلان غار هست

💡 همان هوشیاران دانش پرست گسی کن به خوبی سوی ما فرست

💡 نگوید ورا جای دانش پرست که برجای جانست گوید چو هست

💡 گروهی حکیمان دانش پرست ز اسباب دنیا شده تنگدست

💡 بدان تخت شد مرد دانش پرست نگاریده گردون از آن سان که هست