دار ملامت

دار ملامت. [ رِ م َ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از دنیاست:
کی باشد و کی تا بروم روز قیامت
زین دار ملامت، بسوی دارسلامت.( از انجمن آرا ).

کنایه از دنیاست

💡 کم زند تا لاف توحید تو هر کس، غیرتت بر سر دار ملامت ریسمان انداخته

💡 عارفی کو شد ز اسرار اناالحق باخبر بر سر دار ملامت گو برو منصوروار

💡 هرچه آید بر سرم سنگ محبت را به دوش می‌شوم منصور و بر دار ملامت می‌کشم