خونین دل

دارای رنج و اندوه بسیار.

( صفت ) دارای غم و غصه پراندوه خونین جگر.

💡 هرگه که بخندند امیران ملاحت خونین دل از آن خندهٔ لعل نمکین باش

💡 ای همچو سبو برپای از بهر خرابی را سختی کش و تلخی چش، خونین دل و سنگین جان

💡 در کان عقل و مخزن عشق و بساط حسن لعلی نیافتیم که خونین دل تو نیست

💡 خود را گیرم که آشنا با تو کند؟! خونین دل من، کجا وفا با تو کند؟!

💡 چون نگردد هر سر مو مشرق آهی مرا؟ شعله جواله خونین دل مرا در مجمرست

💡 دوش با خونین دل خود گفتگوئی داشتم صوفی آسا تا سحرگه های و هوئی داشتم