خوش خلق

خوش خلق. [ خوَش ْ / خُش ْ خ ُ ] ( ص مرکب ) متواضع. باحوصله. ( ناظم الاطباء ). نیک خوی. ساویز. ( یادداشت مؤلف ).

= خوش اخلاق

متواضع باحوصله

💡 چو عنبر دهد بوی خوش خلق را که نفروزدش خشم چون مجمری

💡 دریغ از میرزا محمود خوش خلق چگویم وصف آن مقبول مقبل

💡 خلق خوش خلق را شکار کند صفتی بیش ازین چکار کند؟