لغت نامه دهخدا
خانه گرد. [ ن َ / ن ِ گ َ ]( نف مرکب ) کسی که در یک خانه قرار نگیرد و از این خانه به خانه دیگر رود، کوچه گرد. متحرک:
همی رفتند و می گفتند کاندرحسن فرد است این
مه سینه نشین است این نه ماه خانه گرد است این.امیرخسرو ( از آنندراج ).
خانه گرد. [ ن َ / ن ِ گ َ ]( نف مرکب ) کسی که در یک خانه قرار نگیرد و از این خانه به خانه دیگر رود، کوچه گرد. متحرک:
همی رفتند و می گفتند کاندرحسن فرد است این
مه سینه نشین است این نه ماه خانه گرد است این.امیرخسرو ( از آنندراج ).
کسی که در یک خانه قرار نگیرد و ازین خانه بخانه دیگر رود.
💡 خرابی دل ما لشکری نمی خواهد ز نام سیل ازین خانه گرد می خیزد
💡 به سان مهره شطرنج خانه گرد مباش بتاب رخ ز کسان، در پی نبرد مباش