لغت نامه دهخدا
خانه ویران کن. [ ن َ / ن ِ ک ُ ] ( نف مرکب ) خانه بربادده. خانه برانداز، خانه خراب کن. خراب کننده خانه:
منجنیقی بود بزیور و زیب
خانه ویران کن عیال فریب.نظامی.
خانه ویران کن. [ ن َ / ن ِ ک ُ ] ( نف مرکب ) خانه بربادده. خانه برانداز، خانه خراب کن. خراب کننده خانه:
منجنیقی بود بزیور و زیب
خانه ویران کن عیال فریب.نظامی.
خانه بر باده خانه برانداز
💡 غارتگر صد هزار خانه ویران کن صد هزار دکان
💡 قطره گم گردان چو دریا شد پدید خانه ویران کن چو صحرا شد پدید