ساده دلی

ساده دلی. [ دَ / دِ دِ ] ( حامص مرکب ) ساده دل بودن. ساده بودن. سلیم دلی. صاف صادقی. مقابل عیاری:
عجب از قیصرم آید که بدان ساده دلی است
کو، ز مسعود پراندیشه و غوغا نشود.منوچهری.خامی و ساده دلی شیوه جانبازان نیست
خبری از بر آن دلبر عیار بیار.حافظ.|| نادانی. ( شرفنامه منیری ). بی عقلی. خفیف عقل بودن. ابلهی. احمقی.

۱. ساده دل بودن، سادگی و صداقت.
۲. زودباوری.

ساده دل بودن سلیم دلی صاف صادقی مقابل عیاری.

💡 مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود را نگاه دار چو آیینه در نمد خود را

💡 به حرف صدق مکن باز لب ز ساده دلی که روی صبح به خون جگر سفید شود

💡 طوطی، عجب از ساده دلی های تو دارم گفتار به آن لعل گهربار میاموز

💡 وحشی به فریب همه کس می‌روی از راه بگذار که ما ساده دلی چون تو ندیدیم

💡 چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتاب که بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!

💡 زنگ بردار ز دل پاک و در آیینه ببین کآخر از ساده دلی دولت دیداری یافت