راست گفتار

راست گفتار. [ گ ُ ] ( ص مرکب ) راستگو. صادق القول. که گفتارش راست و درست باشد. که راستگویی را پیشه سازد:
چو صبح صادق آمد راست گفتار
جهان در زر گرفتی محتشم وار.نظامی.سخنگوی و دلیر و خوب کردار
امین و راست عهد و راست گفتار.نظامی.مسدد؛ راست گفتار. ( منتهی الارب ). و رجوع به راستگو شود.

کسی که گفتارش راست ودرست باشد، راست گو.

💡 از آن کم کنم قصد آزار او که باشد به من راست گفتار او

💡 مرد دین دار کیست آنکس کو خوب کردار و راست گفتار است

💡 سپهبد پشیمان شد از کار اوی بپیچید ازان راست گفتار اوی

💡 حکیمی راست گفتار است و کردار کسی کو متصف گردد بدین چار

💡 با عیینه که فخر انصار است نیک کردار و راست گفتار است

💡 جوابش داد پیر راست گفتار که بر قادر نباشد هیچ دشوار