طارم چارم

لغت نامه دهخدا

طارم چارم. [ رَ م ِ رُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طارم چهارم. فلک چارم. فلک چهارم.

جمله سازی با طارم چارم

💡 روزه نم زمزم شد در عیسی مریم شد بر طارم چارم شد او در سفر روزه

💡 سبحه انجم به ثریا که داد طارم چارم به مسیحا که داد

💡 به چار بالش سلطان یک سواره که هست فضای طارم چارم ز نور او بنوا

💡 وگر چو آفتابی هم روی بر طارم چارم چو سایه در رکاب تو همی‌آیم به پنهانی