لغت نامه دهخدا
طارم چارم. [ رَ م ِ رُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طارم چهارم. فلک چارم. فلک چهارم.
طارم چارم. [ رَ م ِ رُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طارم چهارم. فلک چارم. فلک چهارم.
💡 روزه نم زمزم شد در عیسی مریم شد بر طارم چارم شد او در سفر روزه
💡 سبحه انجم به ثریا که داد طارم چارم به مسیحا که داد
💡 به چار بالش سلطان یک سواره که هست فضای طارم چارم ز نور او بنوا
💡 وگر چو آفتابی هم روی بر طارم چارم چو سایه در رکاب تو همیآیم به پنهانی