لغت نامه دهخدا
صادع. [ دِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از صَدْع. || قاضی. داور. ( اقرب الموارد ). || شارع: علی صادعها السلام. || جبل ٌ صادع کصاحب؛ کوه رونده در زمین به درازا. سیل ٌ صادع و واد صادع کذلک. || الصبح الصادع؛ بامداد روشن. ( منتهی الارب ).
صادع
فرهنگ عمید
روشن.
فرهنگ فارسی
نعت فاعلی از صدع
جمله سازی با صادع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و قام رسول الله فیک بمعشر و صادع بالوحی الجلیل و خاطبا
