شاهده

( شاهدة ) شاهدة. [ هَِ دَ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث شاهد. ج، شاهدات و شواهد. رجوع به شاهد شود. || زمین. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، شاهدات و شواهد. ( اقرب الموارد ).، شاه ده. [ دِه ْ ] ( اِخ ) نام دیهی است از دیههای سدن رستاق از روستاهای مازندران. ( سفرنامه ٔرابینو ص 126 بخش انگلیسی و ص 168 ترجمه فارسی ).
شاه ده. [ دِه ْ ] ( اِخ ) دهی از دهستان حومه شهرستان تربت حیدریه. دارای 287 تن سکنه. آب آن از قنات. محصول آن غلات. شغل اهالی زراعت و مالداری است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

= شاهد: رفت آن عجوز پر دغل، رفت آن زمستان و وَحَل / آمد بهار و زاد از او صد شاهد و صد شاهده (مولوی۲: ۱۲۰۲ ).

مونث شاهد، شاهدات وشواهدجمع
( اسم ) مونث شاهد جمع: شواهد.

اسم: شاهده (دختر) (عربی) (تلفظ: šāhede) (فارسی: شاهده) (انگلیسی: shahede)
معنی: منسوب به شاهد، زیبارو، ( به مجاز ) محبوب و معشوق

💡 مظهر شاهد ازل شاهده بزم لم یزل شاه نجف که همچو او ممکن نی بفروشان

💡 و عن ابن مسعود رض قال «لعن رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله و سلم آکل الربوا و موکله و شاهده و کاتبه»