شاه بیت

شاه بیت. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) بیتی از غزل و یا قصیدتی که از فردها و ابیات دیگر آن غزل یا قصیده بهتر باشد. ( از فرهنگ نظام ). بیتی که از همه ابیات غزل یا قصیده بهتر باشد. ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ) ( از غیاث اللغات ). شعری که از همه اشعار غزل و قصیده بهتر و فصیح تر باشد. ( ناظم الاطباء ):
شاه بیتی ز من حریفی برد
روشنم شد که شاه دزدی هست.تأثیر ( از بهار عجم ).|| مخلص شعر. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ). ستایشگاه. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ).

بیتی که از همۀ ابیات غزل یا قصیده بهتر و فصیح تر باشد.

بیتی از غزل و یا قصیدتی که از فرهاد و ابیات دیگر آن غزل یا قصیده بهتر باشد ٠ بیتی که از هم. ابیات غزل یا قصیده بهتر باشد ٠ شعری که از هم. اشعار غزل و قصیده بهتر و فصیح تر باشد ٠ یا مخلص شعر ٠ ستایشگاه٠

💡 تو شاه بیت دفتر حسنی و معنیت خلق جمیل و خوی خوش و صورت نکو

💡 دل مقدست آن شاه بیت معمورست که هست معنی آفاق وانفسش مفهوم

💡 جهان به معنی و صورت نمی‌تواند جست دو شاه بیت چنین در قصیدهٔ عالم

💡 محرران سخن، شاه بیت ابرویند ز روی نسخه تشریح، روی عالم را

💡 خط مشگین چیست گرد عارض گلگون او شاه بیت دفتر حسن و وفا مضمون او