قدرت یونی

💡 اسمولیت‌ها ترکیبات آلی با وزن مولکولی کم هستند که بر خواص سیالات بیولوژیکی تاثیر می‌گذارند. نقش اصلی آن‌ها حفط یکپارچگی سلول‌ها با تاثیر بر ویسکوزیته، نقطه ذوب و قدرت یونی محلول آبی است. هنگامی که یک سلول به دلیل فشار اسمزی خارجی متورم می‌شود، کانال‌های غشایی باز می‌شوند و اجازه خروج اسمولیت‌هایی را می‌دهند که آب را با خود حمل می‌کنند و حجم طبیعی سلول را بازیابی می‌کنند. اسمولیت‌ها هم‌چنین با اجزای تشکیل دهنده سلول تعامل دارند، به عنوان مثال آن‌ها بر تاخوردگی پروتئین تاثیر می‌گذارند. اسمولیت‌های رایج عبارتند از اسیدهای آمینه، قندها، متیل آمین‌ها و اوره.

💡 حلالیت همچنین ممکن است به شدت به حضور گونه های دیگر محلول در حلال بستگی داشته باشد، به عنوان مثال، آنیون‌های تشکیل‌دهنده کمپلکس (لیگاندها) در مایعات. حلالیت همچنین به کم یا زیاد بودن یک یون مشترک در محلول بستگی دارد، پدیده‌ای که به عنوان اثر یون مشترک شناخته می شود. حلالیت به میزان کمتری به قدرت یونی محلول ها بستگی دارد. دو اثر آخر را می توان با استفاده از معادله تعادل انحلال پذیری کمی سازی کرد.

💡 در آزمایشگاه شیمی، دانشمندان با تغییر دادن میزان قدرت یونی محلول، سعی کردند تا واکنش‌های شیمیایی میان دو ماده مختلف را تحت کنترل دقیق خود درآورند.

💡 افزایش قدرت یونی در یک محیط آبی می‌تواند بر پایداری کلوئیدها و نحوه حرکت ذرات معلق در آن محیط تأثیر بسیار مستقیم و تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.

💡 برای درک دقیق‌تر رفتار الکترولیت‌ها در محلول‌های مختلف، لازم است که ابتدا میزان قدرت یونی محیط را با استفاده از دستگاه‌های پیشرفته اندازه‌گیری کنیم.