لغت نامه دهخدا
قابل حیات. [ ب ِ ل ِ ح َ ] ( ص مرکب ) آنکه یا آنچه حیات پذیرد. || در تداول عامه، ماندنی.
قابل حیات
فرهنگ فارسی
آنکه یا آنچه حیات پذیرد یا در تداول عامه ماندنی.
جمله سازی با قابل حیات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کردش به دست خویش چهل صبحدم خمیر تا قابل حیات شد و مسکن قوا
